Canagan




 
PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Terug naar het graf van mijn ouders.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Tora
Leader of Tigris ♂
avatar

Aantal berichten : 6
Registratiedatum : 07-12-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Lom-Lanóre
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Tweelingen (lucht)

BerichtOnderwerp: Terug naar het graf van mijn ouders.   di dec 07, 2010 3:03 pm

Zware stappen deden de sneeuw op de begraafplaats kraken. Een volleerd krijger zou zo kunnen zeggen aan het ritme dat er een rustige pas was die vier poten maakte. Tora's blauwe tot grijsachtige ogen keken voor zich uit. Het witte landschap zorgde er voor dat vooral zijn zwarte strepen zeer opvielen. Ineens stopte de tijger bij een graf dat erg veel weg had van 3 tijgerstrepen. Zijn ogen gingen naar de natuurstenen plaat er onder. Een laag sneeuw lag er op. Met zijn voorpoot veegde hij de sneueuwlaag er af. Witte letters bleven achter, door de sneeuw die in de ingegraveerde tekst stond. "Hier rusten de twee krijgers die de tigris tot een tijger maakte" sierde er in mooie letters daaronder de namen van zijn ouders en geboorte- en sterftedatum. Tora glimlachte terwijl er een traan langs zijn mondhoeken stroomde. "En zo is het.." sprak hij. Het onverwachte overlijden van zijn ouders resulteerde dat zijn broer het overnam. Zo kon hij klaargestoomd worden om leider te worden. En nu hij leider was ging het goed met de tijgers. Hij glimlachte. Ineens hoorde hij een aantal stappen die de sneeuw deden kraken. Tora deed gen moeite om om te draaien.Mocht degene die er was contact willen zoeken dan deed deze dat vast wel.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sahaiadar
Leader of Leo ♂
avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 19-11-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Tillhaelan, spreekt als moedertaal echter Latijn.
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Leeuw (vuur)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   di dec 07, 2010 3:20 pm

'Tora,' sprak een zachte, en aangenaam warme stem zacht. Een groot gedaante werkte zich met kalme passen een weg langs de vele grafstenen, allereerst enkel de contouren van zijn gespierde lijf en de lokken van zijn manen te zien. Pas toen hij uit de lichtval stapte, onthulde Sahaiadar zich. Een kleine vriendelijke glimlach op zijn altijd zo trotse gelaat. Per toeval had hij nog een aanwezigheid gevoeld, en een geluk dat het was om precies Tora hier tegen het lijf te lopen. Zelf was hij hier aanwezig om in de trieste winterse stilte het lege graf van zijn zusje Acíla te bezoeken. Haar graf leeg omdat haar lichaampje nooit gevonden is. Uit eerbetoon was er toch een kleine herdenking voor haar geplaatst, een speciaal plekje tussen alle gestorven krijgers hier. De zon leek haar stralen altijd toverachtig mooi op het kleine kindergrafje te schijnen, waardoor de poedersneeuw wit fonkelde. Zodra hij Tora had opgemerkt was hij naar hem toegekomen. Normaal zou hij anderen in alle rust en vrede geliefden laten herdenken - solo, zodat ze zich niet in hoefden te houden. Maar hij wilde toch aantonen dat hij hem bij zou staan. Naast Tora stond de fiere leeuw stil, kon zijn overbelaste achterpoot waar hij ooit verlamd was geweest - en die nu gehuld was in een ijzeren steunsok - even laten rusten. Zijn kop was gericht op het apart ogende graf waar Tora voor stond. Hij zou het opvatten als een typisch Tigris-graf. Zwijgend lazen zijn amberkleurige ogen de hartverwarmende tekst af die ingegraveerd stond in het graf. 'Ze waren moedig genoeg te sterven voor het lot,' uitte Sahaiadar zijn gedachten zacht, blikte vanuit zijn ooghoeken even naar Tora met een warme glimlach. Tranen laten mocht, daar zou hij zich niet voor hoeven te schamen in zijn bijzijn.

_________________

„He came back in all his majesty.”
„Peace came crusading on the wings of healing sacrifice.”

~
I never dreamed it but it seems that He's alive again
Shaking His mane - He's just the same as I remembered Him
The spell is weakening with every breath He's breathing in
And when He roars... she can't ignore that He's our king again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://canagan.users-board.com
Tora
Leader of Tigris ♂
avatar

Aantal berichten : 6
Registratiedatum : 07-12-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Lom-Lanóre
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Tweelingen (lucht)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   wo dec 08, 2010 4:13 am

Tora's oren gingen overeind toen hij de warme en bekende stem van Sahaiadar hoorde. Hij glimlachte. Zijn kop draaide zich opzij toen hij de leeuw naast hem zag komen staan. Hij had gehoord dat Sahaiadar hier ook een familielid, of zelfs familieleden had liggen. Hij hoorde zijn woorden. "Je hebt gelijk. Ze waren dapper. Ze gaven hun leven voor hun eigen soort. Ze gaven hun leven in de hoop dat het de oorlog zou eindigen. En met de dood van hun heeft het de andere dieren in laten zien dat de oorlog nutteloos was. Zo heb ik het altijd gelooft. Ze zijn niet een onzinnige dood gestorven, dat geloof ik niet..." sprak hij kalm en keek naar Sahaiadar. "Hoe dan ook, ik voel me verplicht regelematig langs te komen..." sprak hij kalm en glimlachte. Densondanks zijn glimlach was er toch een traan gekomen. Hij keek naar het graf en glimlachte. "Ze zijn er nog steeds, ze leven voort. In mijn hart, in de harten van de tigris en de harten van de andere diersoorten die hun bewonderd hebben..." sprak hij kalm en glimlachte. "Ze zullen nooit helemaal verdwijnen. Niet zolang de Tigris, niet zolang onze beschaving blijft bestaan..." sprak hij kalm en glimlachte. "Niet zolang ik besta." voegde hij er aan toe.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sahaiadar
Leader of Leo ♂
avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 19-11-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Tillhaelan, spreekt als moedertaal echter Latijn.
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Leeuw (vuur)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   wo dec 08, 2010 2:53 pm

Zwijgend had Sahaiadar zijn kop weer teruggedraaid en luisterde in stilte naar Tora's woorden; het was ongepast te staren wanneer iemand sprak. Hij sprak geen woord, dacht er nog niet eens aan ertussen te komen. Hij liet de witte Tigris volledig uitspreken. Begrijpelijk knikte hij zodra Tora zijn verhaal gedaan had. 'Dapper, uiteraard,' gaf hij hem met gebruikelijke afstralende warmte groot gelijk. 'Niemand sterft ooit een onzinnige dood, mijn vriend. Niet wanneer de dood een nieuw begin is - ons wellicht een geheel nieuw tweede leven schenkt. Als ander persoon en met een ander doel, dat wel. Maar sterven is alles behalve onzinnig.' Glimlachend draaide Sahaiadar zijn grote kop opzij en kneep zijn ogen halfdicht om het voor Tora bemoedigend over te laten komen. Instemmend sloot hij zijn ogen even, liet een kille winterse bries door zijn wilde manen gaan. 'Ze zijn er nog steeds, ze leven voort. In mijn hart, in de harten van de tigris en de harten van de andere diersoorten die hun bewonderd hebben...,' hoorde hij Tora naast zich zeggen. 'En dat zullen ze altijd blijven doen,' vulde hij de Tigris zacht aan waarna hij weer zijn ogen opende. Het deed Sahaiadar meer dan goed van Tora's kant zulke zekere woorden te horen komen. 'Je hebt moed,' merkte hij op. 'Dat zie ik graag. Het is belangrijk in de moeilijke periode die we nu doormaken in Avalon. Blijf die moed behouden, Tora - heb geen schaamte voor je verdriet. Treuren is één van de dingen die ons zo sterk maakt.' Nog een laatste blik op het bijzondere graf, en een poot die Sahaiadar uit eer tussen de drie strepen zette. Een Fera Leider die een pootafdruk achterliet op een grafsteen - meestal gebeurde dit met inkt - was puur uit eer. Maar omdat er nog een dunne laag sneeuw over de plaat lag was dit niet noodzakelijk.

_________________

„He came back in all his majesty.”
„Peace came crusading on the wings of healing sacrifice.”

~
I never dreamed it but it seems that He's alive again
Shaking His mane - He's just the same as I remembered Him
The spell is weakening with every breath He's breathing in
And when He roars... she can't ignore that He's our king again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://canagan.users-board.com
Tora
Leader of Tigris ♂
avatar

Aantal berichten : 6
Registratiedatum : 07-12-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Lom-Lanóre
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Tweelingen (lucht)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   do dec 09, 2010 12:24 pm

Tora's blik ging naar het graf en hij knikte. "Je hebt gelijk. En dat heb je vaak..." sprak hij kalm en glimlachte. "Ik zal die moed wel vast blijven houden. En ik zal me niet schamen om te huilen. Ieder dier heeft zo zijn gevoelens en verdriet is er een onderdeel van..." sprak hij met kalme stem. Het staan had de tijger wat vermoeid gemaakt en kalm zakte hij door zijn achterpoten om zo een 'zittende' houding aan te nemen. Tora keek weer naar Sahaiadar en hoorde zijn woorden. "Moeilijke tijden zeker. Zolang de oorlog maar uit blijft..." sprak hij. "De tijger heeft het zwaar gehad de afgelopen oorlog. Toen mijn oom de leiding had brak er nog een ziekte uit. Hieraan leed de tijger nog meer verliezen dan nodig. De ziekte is inmiddels binnen de perken maar een oorlog zou niet goed zijn..." sprak hij. "Ik zou er niet aan deel kunnen nemen..." sprak hij kalm. "Ik? Ik bedoel mijn ras..." sprak hij met een kalme stem. Zijn ogen sloegen kort neer. Een oorlog was wat hij vreesde. Hij kon het namelijk nooit goed vinden met alle Fera leiders en sommige trapte regelmatig op zijn tenen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sahaiadar
Leader of Leo ♂
avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 19-11-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Tillhaelan, spreekt als moedertaal echter Latijn.
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Leeuw (vuur)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   do dec 09, 2010 3:57 pm

Tora's woorden waren voor hem reden genoeg om er plezier om te hebben. De hoeken van Sahaiadars leeuwenmuil krulden om tot een geamuseerde glimlach, later ging dit over in zacht gelach. De zachte warme lach schalde echoënd over de eeuwige rustplaats, maar was alles behalve rustverstorend. Eerder aangenaam in de altijd zo serene, treurige sfeer die op begraafplaatsen hing. "Ik zal die moed wel vast blijven houden. En ik zal me niet schamen om te huilen. Ieder dier heeft zo zijn gevoelens en verdriet is er een onderdeel van..." Sahaiadar knikte zwakjes om deze woorden, ondertussen maakte Tora het naast hem zichzelf gemakkelijk door in een zitpositie te gaan zitten. Zelf bleef de leeuw op vier poten staan, ondanks de scherper wordende pijn in zijn rechterachterpoot. 'Het uit zelftrots binnenhouden zal iemand nog meer schenden dan het alles in één keer los te laten,' sprak hij wijs. Langzaam liet hij zich dan uiteindelijk ook maar op zijn achterste zakken, zijn staart kwam daarbij in een schuine kronkel over de grond te liggen. Er was een bedenkelijke frons tussen zijn amberkleurige leeuwenogen verschenen zodra Tora inging op het onderwerp 'oorlog'. Altijd iets wat ook hij liever mijdde, maar wat in sommige gevallen gewoonweg onvermijdelijk was. Hij voelde er weinig voor strijders die hij het hele jaar door zo sterk en lenig getraind had, seizoen na seizoen, voor zijn ogen in een strijd ten onder te zien gaan. Alles voor niets. "Moeilijke tijden zeker. Zolang de oorlog maar uit blijft..." sprak hij. "De tijger heeft het zwaar gehad de afgelopen oorlog. Toen mijn oom de leiding had brak er nog een ziekte uit. Hieraan leed de tijger nog meer verliezen dan nodig. De ziekte is inmiddels binnen de perken maar een oorlog zou niet goed zijn...," vervolgde Tora. Er was een wat sombere uitdrukking over Sahaiadars gelaat gegleden. Zijn ogen had hij daarbij jammerlijk gesloten. Eén van zijn oren tussen de lokken van zijn manen draaide zich in Tora's richting toen de Tigris na een korte stilte weer begon te spreken. Sahaiadar opende zijn ogen weer, legde een poot bemoedigend op de witte tijgerpoot van Tora en keek hem kalm aan. 'Er is geconstateerd dat onze Seekers en Protectors voorlopig in de meerderheid zijn. Vukatør zou niets kunnen beginnen met zo weinig dieren van de Fera aan zijn kant. Daarbij leven de meeste soorten nog in redelijke harmonie met elkaar. Naar mijn gevoel zal een nieuwe oorlog nog een tijd uitblijven. Geen reden om je zorgen te baren, dilectissimo,' zei Sahaiadar met een geruststellende glimlach, dat laatste in zijn moedertaal Latijn.

_________________

„He came back in all his majesty.”
„Peace came crusading on the wings of healing sacrifice.”

~
I never dreamed it but it seems that He's alive again
Shaking His mane - He's just the same as I remembered Him
The spell is weakening with every breath He's breathing in
And when He roars... she can't ignore that He's our king again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://canagan.users-board.com
Tora
Leader of Tigris ♂
avatar

Aantal berichten : 6
Registratiedatum : 07-12-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Lom-Lanóre
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Tweelingen (lucht)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   vr dec 10, 2010 12:44 pm

Tora's houding was makkelijk en hij grinnikte kort toen Sahaiadar lachte. Een warme lach. Alles behalve verstorend. Het had iets. Hij glimlachte en hoorde de woorden. "Ware woorden, Ware woorden.." sprak hij. De herhaling meer om er de nadruk op te leggen. Tora oren waren weer gezakt toen hij was gaan praten over de huidige stand van zaken. Hij vond het nooit leuk om over de oorlog te praten. Hij had nog nooit een oorlog gestuurd. En hij zou het nooit willen. Hij zou met moeite iemand de strijd in sturen waarin hij na een paar minuten al zijn leven kan verliezen. De laatste oorlog was nog onder leiding van zijn vader. En Tora was op dat moment weggeleid van het slagveld. Hij was de toekomst mocht zijn vader overlijden. Nou was toekomst licht overdreven. Hij zou het na een training overnemen. Zijn standpunt leed niet veel af van die van zijn vader. Maar hij zou waarschijnlijk iets minder snel de oorlog in springen. Ineens voelde hij de poot van Sahaiadar. Hij slikte om de woorden. Het leek alsof Sahaiadar zijn gedachten kon lezen. "Vukator maakt me niet bang, het is meer zijn verleden en standpunt dat me niet zo op mijn gemak stelt. Hij springt te snel in oorlog als het zou kunnen..." sprak hij kalm en zuchtte kort. De laatste woorden waren voor hem een vreemde taal. Hij dacht dat het in de context van de zin het iets betekende van 'vriend'.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sahaiadar
Leader of Leo ♂
avatar

Aantal berichten : 124
Registratiedatum : 19-11-10
Leeftijd : 24

Vestri Fera
Geslacht: Mannelijk
Herkomst: Tillhaelan, spreekt als moedertaal echter Latijn.
Sterrenbeeld (innerlijke kracht): Leeuw (vuur)

BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   za dec 18, 2010 9:47 pm

De leeuw voelde de serene rust zich over hem verbreedden toen zijn lach en die van Tora als één over de begraafplaats schalde. Zodra hij weer wat uitgelachen was, sloot Sahaiadar glimlachend zijn ogen terwijl de Tigris naast hem sprak. 'Ik ben geschapen om met een tong van waarheid en rechtvaardigheid te spreken. Woorden betwisten zou ik niet tegenover je kunnen maken, oude vriend,' gaf hij als reactie, waarbij hij de warme glimlach op zijn fiere gelaat behield. Al jaren ging Sahaiadar in eigen persoon over zijn legerkamp om er eigenhandig zijn rekruten te trainen. Al jaren met bloed, zweet en tranen. Natuurlijk had hij ook vele onder-generalen, maar wanneer de strijd daar was vocht hij voorop als het machtige dier dat hij was. "Vukator maakt me niet bang, het is meer zijn verleden en standpunt dat me niet zo op mijn gemak stelt. Hij springt te snel in oorlog als het zou kunnen..." Afwezig bleven Sahaiadars goudkleurige ogen gericht op de traditionele grafplaat voor hij hier antwoord op gaf. 'Als er ooit een nieuwe oorlog uitbreekt, dan is dat tussen Vukatør en onze troepen, ongetwijfeld. Mijn troepen zijn jouw troepen. Mijn trots is jouw trots. Mijn leven is jouw leven,' zijn stem werd steeds zachter naarmate hij verdersprak. Bij zijn laatste zin keek Sahaiadar met een gebruikelijke warme blik opzij naar Tora om hem daar absoluut zeker van te laten zijn.

_________________

„He came back in all his majesty.”
„Peace came crusading on the wings of healing sacrifice.”

~
I never dreamed it but it seems that He's alive again
Shaking His mane - He's just the same as I remembered Him
The spell is weakening with every breath He's breathing in
And when He roars... she can't ignore that He's our king again
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://canagan.users-board.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Terug naar het graf van mijn ouders.   

Terug naar boven Go down
 
Terug naar het graf van mijn ouders.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Naar de bovenkant toe scrollen
» ik zie op mijn forum upgrade to pro staan
» mijn forum is "verdwenen" ??
» HTML omzetten in gewone tekst
» google ads op mijn forum (reclame

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Canagan :: Tweede Dimensie :: Alaneazhila Begraafplaats-
Ga naar: